تبليغاتX
حباب

حباب

عشق+مرگ+هوس=زندگي

تا حالا شده بخواي به يه خواسته اي برسي اما هر راهي بري بن بست باشه؟تمام سعيتو بكني اما بهش نرسي؟
اين خواسته ممكنه آرزويي باشه كه تمام زندگي هدفت بوده.يا نيازي كه تازگي متوجهش شدي.يا حتي يه خواهش كوچيك كه چون بهش نرسيدي برات مهم شده.
 
اين مواقع چه كار ميكني؟به كدوم راهها متوسل ميشي؟

گريه ميكني/توي سر و مغز خودت ميزني/به زمين و زمان بدوبيراه ميگي/فكر ميكني تك و تنها توي اين دنيا رها شدي و حتي خدا هم فرامدشت كرده/همچنان بيهوده تلاش ميكني /خسته ميشي و رهاش ميكني /يا اينكه با زاري و التماس ازش ميخواي كه هر طور شده تورو به خواستت برسونه
همه ما(حتي من بارها) كمابيش اين راهها رو انجام داديم و ميديم.
اما يه راهي هست كه گرچه تضميني براي رسيدن به خواستمون رو نميده اما لااقل از انتظار و رنج رها ميشيم.
اون چيزي كه اينهمه فكرتو مشغول و ذهنت رو ناراحت كرده رهاش كن
به همين راحتي.
تو تمام تلاشتو كردي پس فكرتو آزاد كن و بسپارش به دست كائنات.و مطمئن باش كه بهترين اتفاق ميوفته.
دقيقا مثل اون نصيحت عاشقانه:
 كسي رو كه واقعا دوستش داري بهش بگو و رهاش كن.اگر به طرفت برگشت مال تو ميشه و هميشه كنارت ميمونه.اما اگر رفت بدون كه هرگز مال تو نبوده و تنها اينجور خيال ميكردي
+ نوشته شده در  جمعه 29 دی1385ساعت 1:59 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

با شمايم .......نشنيديد؟ جوابم بدهيد                    تشنگي كشت مرا جرعه ي آبم بدهيد        تشنه ام واي اگر آب به دستم نرسد                دست كم   آب نداديد   سرابم بدهيد             سالهاييست كه اين شهر به خود مست نديد           عقل ارزاني تان باد شرابم بدهيد
درد عشق است كه جز مرگ ندارد مرهم                چوبه دار مهياست طنابم بدهيد
خواب تا مرگ كسي گفت فقط يك نفس است          قسمتم مرگ نشد فرصت خوابم بدهيد
گفته بوديد كه هر جرم عذابي دارد                        عاشقي جرم بزرگيست  عذابم بدهيد

+ نوشته شده در  دوشنبه 4 دی1385ساعت 5:12 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

زندگاني برك بودن در مسير باد نيست
                                                          
                                                         زندگاني پيچك است.
                                                                                           انتهايش ميرسد پيش خدا

      بايد آنرا آب داد
                                 سيراب كرد
                                                         شادمان با آب پاش لحظه ها 

+ نوشته شده در  دوشنبه 13 آذر1385ساعت 6:48 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

داغونم/شايد وقت رفتنه

خدايا!   خدايي كه اون بالايي بهم بگو منم آدمم بهم بگو كه من مثل همه حق نفس كشيدن دارمتو تنها موجودي هستي كه حرفامو گوش ميديپس حالا باز من موندم با تو.ناشكرش نيستم.تو خداي مني حالا قسمتم رو باز نشونم بده.خدايا جوري آدما رو ببر از سرراهم كه فقط تورو ببينم.اگه آدما برن كه من ميمونم و تو /اگه هم از اين غصه بميرم باز در آغوش توام
+ نوشته شده در  شنبه 11 آذر1385ساعت 8:29 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

درس عبرت

+ نوشته شده در  شنبه 11 آذر1385ساعت 7:37 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

سلام.مرسی درست ميگين.متن هم لازمه.تازه كارم آخه   خوبه اگه بازم ايرادي هست بهم بگين.راستي واسم دعا كنين بين تباهي و پاكي موندم.نميدونم تا حالا شده بدونين يه كاري بده اما بازم ..........نگين حماقته.به خدا ميدونم اما ميخوام به خودم ثابت كنم.دعا كنين شجاعتم ثابت بشه نه حماقتم
+ نوشته شده در  شنبه 11 آذر1385ساعت 10:59 قبل از ظهر  توسط شيوا  | 

خنده ميبيني ولي از گريه دل غافلي

من كه ميخندم و ميخندانم
                                             بس پريشانم و سرگردانم

ظاهرا شاد مرا ميبيني 
                                             غافل از سوختن پنهانم

گاه سر گشته اين بازارم
                                             گاه زنداني اين زندانم

دم از افسردگي خود نزنم
                                            تا نه افسرده كنم يارانم

+ نوشته شده در  جمعه 10 آذر1385ساعت 8:9 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

ديشب دلم دوباره شبي بي‌شكيب داشت مثل غروب، حال و هوايي غريب داشت پرسيدمش كه عاشقي؟ اما سكوت كرد در چشم خود تبسم شرمي نجيب داشت عاشق نبود، نه، نكند بشنود كسي اين جرم، جاودانه به دوشش صليب داشت! در شامگاه كوچ پرنده به سمت عشق حتي ستاره نيز نشان از فريب داشت آواز در گلوي قفس پر نمي‌گرفت وقتي ز عشق، بال و پري بي‌نصيب داشت حواي عشق! آدم ما بي‌گناه بود لبهاي دل‌فريب شما طعم سيب داشت! از من گذشته است كه عاشق شوم ولي ديشب دلم دوباره شبي بي‌شكيب داشت

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 آذر1385ساعت 7:40 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

+ نوشته شده در  جمعه 3 آذر1385ساعت 6:52 بعد از ظهر  توسط شيوا  | 

 خوش به حال تکه سنگ که ندارد دل تنگ
                                                                            خوب براي يك سنگ كه سياهست يك رنگ
اما من و تو كه نداريم يك رنگ
                                                              رنگ رنگيم و قشنگ
                                                                                                       پس بد به حال تكه سنگ كه ندارد دل تنگ

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 30 آبان1385ساعت 8:18 بعد از ظهر  توسط شيوا  |